Kritische bedenkingen bij beleid ECB en België

ECB en SpaargeldMoet de Europese Centrale Bank (ECB) bewonderd worden om haar houding de voorbije maanden in tijden van crisis. Of heeft ze tekort geschoten aan haar mandaat? Een kritische bedenking bij het reilen en zeilen van de grootste bepalende instelling binnen de Europese economie.

Tot op heden houdt de ECB het grof kapitaal op zak, terwijl de Europese economie balanceert op een deflatoire afgrond. De huidige Europese, en veel van de lidstaten evenzeer, economie gaat gebukt onder zware schulden, terwijl het inflatiepeil minder dan één procent bedraagt. De ECB panikeert tot op heden niet en rekent er op dat de inflatie de maanden komende maanden weer stijgt onder invloed van lichte groei in de economische conjunctuur.

De voorzitter van de ECB

Mario Draghi, voorzitter van de ECB, is vooral gekend van zijn befaamde speech rond het behoud van de euro. De man en zijn instelling zouden “er alles aan doen om de euro te redden”. Bij deze uitspraak vergat hij echter te vermelden dat de ECB maar weinig kan aanvangen voor deze euro binnen zijn mandaat. Het mandaat van de ECB verbiedt de instelling de onbeperkte aankoop van overheidsobligaties. Draghi beschikt dus niet over de mogelijkheid om zelf overheidsobligaties aan te kopen en de economie te doen heropleven. Daartegenover beschikt de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank over meer beleidsvrijheid. Het mandaat van voorzitter Janet Yellen omvat onder andere de verplichting om volledige werkgelegenheid na te streven. Monetair wordt door de Amerikaanse centrale bank veel gespendeerd. De financiële injecties door de Federal Reserve worden nadien afgebouwd, op voorwaarde dat de economie niet sputtert.

Spaargeld en de ECB

Of de houding van de Federal Reserve beter is dan die van de ECB blijft twijfelachtig. Monetaire bombardementen kunnen leiden tot zeepbellen op de financiële markten enerzijds, en voorzichtige spaarders anderzijds. Een laatste vaststelling welk ook gekend is binnen de Europese economie. De spaarder zal trouwens nog jaren het effect van de houding van de ECB blijven ondervinden. De intrestvoeten blijven dalen, zowel op klassieke spaarboekjes als lange termijnrekeningen. Het huidig inflatiepeil zou zelfs niet opwegen tegen de intrestvoet. Daarenboven wordt de spaarder in België extra belast door de regering Di Rupo, die de spaarder als ideale aap uit de mouw beschouwt voor de gaten in de begroting. De combinatie oplopende belastingen en dalende intrestvoeten raken vooral Tak 21-verzekeringen.

Veel spaarders haken af, omdat ze sinds kort een premiebelasting van 2 procent in plaats van 1,1 procent moeten afdragen, en omdat de gewaarborgde rendementen van nieuwe contracten even laag zijn als die van de gewone spaarrekeningen. Vraag is of een spaarder via een Tak 21-verzekeringen altijd even goed kan genieten van zijn nachtrust. Bij financiële instellingen klinken steeds de woorden “gewaarborgde inleg tot 100.000 euro”. Lees: de verzekeraar en de overheid garanderen de eerste 100.000 euro van de spaarder. Kanttekening: het geld dat deze inleg moet dekken is in handen van de spaarverzekeraars zelf. De voorbije jaren wisselden veel spaarverzekeraars hun obligaties in zuiderse Eurolanden in voor Belgische staatsobligaties, waardoor België dat de inbrengt garandeert net in handen is van de spaarverzekeraars. Kortom, Belgen beleggen dus niet alleen in zichzelf, daarenboven verzekeren ze ook zichzelf.

Kritische bedenkingen bij beleid ECB en België
2 (40%) 1 stemmen